Hví er fast upploysingarviðgerð neyðug fyri nikkel-baseraðar legeringar?

Næstan allar nikkellegeringar krevja upploysingarviðgerð, tí upploysingarviðgerð hevur ein avgerandi leiklut í at økja um avrikið hjá legeringunum. Í hesi greinini verður kunnað um meginreglur og virksemi hjá loysnarstovninum frá ymiskum sjónarhornum.

 

Frá einum makroskopiskum sjónarhorni er upploysingarkroppurin tilgongdin at upploysa onnur metalevni (so sum jarn, krom, molybden o.s.fr.) til nikkelmetal. Tað líkist tilgongdini at upploysa salt í vatni. Men eins og navnið sigur, er upploysingarkroppurin upploysing av føstum evnum. Vegna seinu rørsluferðina hjá fast atomum krevst almenna upploysingin, at metallið verður hitað til ein ávísan hita fyri at fáa atomini at røra seg fríari, og harvið røkka upploysingarendamálinum.

 

Frá einum mikroskopiskum sjónarhorni er upploysingarkroppurin tilgongdin, har onnur metal-element koma inn í nikkelkrystallin og mynda ein nýggjan andlits-miðsavnaðan kubiskan bygnað. Andlits-miðsavnaði kubikkristallurin eftir upploysing eitur austenit.

 

Loysingargongdin er víst á fylgjandi mynd:

Høvuðsorsøkirnar til at gera fasta upploysingarviðgerð á nikkel-baseraðum legeringum eru m.a.

1. At upploysa seinnu fasuna fyri at fáa homogenisering

2. At betra um avrikið við høgum -hita

3. At fyrireika seg til eftirfylgjandi aldringarviðgerð

4. At beina fyri virkisstressi og betra um plastisitetin

5. At stýra kornstøddini