Høvuðsmekanisku eginleikarnir hjá nikkel-baseraðum legeringum

Tá vit nýta nikkel-baserað legeringstilfar, mugu vit fyrst skilja teirra mekanisku eginleikar fyri at vita, um tey lúka ávís ídnaðarkrøv. Hesir mekaniskir eginleikar fevna um: strekkstyrki (TS), strekkstyrki (YS), longdartíð, og harðleiki o.s.fr.

 

Fyri at fáa hesi dátu er neyðugt við strekkroynd. Strekkroyndin verður nýtt til at áseta atferðina hjá tilfarinum, tá tað verður útsett fyri aksialari strekkbyrðu. Útgerðin, sum verður nýtt til strekkroyndina, eitur ein almenn strekkmaskina.

 

 

Strekkstyrki (TS): Mesta álag, sum tilfarið kann tola, áðrenn tað brotnar, tað er tað kritiska virðið, har metallið skiftir frá einsháttaðari plast-avforming til lokaliseraða konsentreraða plast-avforming, og tað er eisini mesta last-berandi orkan hjá metalinum undir statiskum strekkviðurskiftum. Táknið er Rm (gamli landsnormurin GB/T 228-1987 ásetir, at táknið fyri strekkstyrki er σb), og eindin er MPa.

 

Avkaststyrki (YS): Tað kritiska spenningsvirðið fyri, at tilfarið skal geva avkast. Avkaststyrki er avkastmarkið hjá metaltilfarinum, tá tað fer undir avkastfyribrigdið, tað vil siga spenninginum, sum mótvirkar smáari plastiskari avforming. Fyri metallir uttan týðiligt avkastfyribrigdi er spenningsvirðið, sum elvir til 0,2% avkast avforming, definerað sum avkastmarkið hjá tí, kallað treytaða avkastmarkið ella avkaststyrkin. Tá ein kraft, sum er størri enn hetta markið, virkar á hann, fer parturin undir varandi avforming; tá minni enn hetta, fer parturin aftur í upprunaliga standin.

 

Lengdartíðin: Prosenttalið av samlaðu avformingini ΔL av sýninum eftir strekkbrot til upprunaligu mátilongdina L: δ=ΔL/L × 100%. Høga ella lága longdartíðin vísir evnini hjá tilfarinum at taka orku upp undir kraftásetingartilgongdini og plastisku avformingarførleikan hjá tilfarinum. Jú størri longdartíðin er, jú størri er varandi avformingin, sum tilfarið kann tola undir kraft-ásetingartilgongdini, og vísir betri plast-avformingarførleika, sum er hóskandi til verkfrøðilig støði, sum krevja høga seigleika; meðan tilfar við lægri longdartíð vísir brotleika og er tilbøgiligt fyri knappliga broti.

 

Harðleikaroynd: Harðleiki er evnið hjá einum tilfari at standa ímóti lokalum innskoti á yvirflatuni. Vanligir harðleikaroyndarhættir eru Brinell-harðleiki (HB), Rockwell-harðleiki (HR) og Vickers-harðleiki (HC). Brinell-harðleikin er hóskandi til plasttilfar, Rockwell-harðleikin er hóskandi til almenn metaltilfar, og Vickers-harðleikin er hóskandi til tynnari tilfar ella smáar-økisroyndir. Ein grov samanbering teirra millum kann gerast út frá royndum og royndarviðurskiftum.